
Ik ben Abigail Tjhay (zij/haar), de host en producent van de Theepotcast.
En ja, Tjhay spreek je uit als ‘chai’. Het zit allemaal in de naam!
Mijn eerste herinnering aan thee is ongetwijfeld thee met mijn oma (of ama, zoals ik haar noemde). Eerste herinnering is misschien een groot woord, want het is vooral een verzameling aan vele herinneringen die allemaal zijn samengesmolten. Ik herinner me vooral veel Pickwick: rooiboos of bosvruchtensmaak. En dan altijd twee theelepels suikers en soms wat melk. Ik draag heel warme herinneringen aan die momenten met ama.
Desalniettemin, is deze herinnering wellicht een verrassing voor een aantal mensen. Ik sta nu immers bekend als die persoon die áltijd haar eigen thee meeheeft. Vrijwel altijd artisinale losse blaadjes, en nooit gegeurd. Maar voor mij, is dat wel waar het allemaal begon.
Zonder die Pickwick-momenten met ama, had ik waarschijnlijk nooit besloten om eens dieper in thee te duiken toen ik aan het begin van COVID op zoek was naar iets om mijn tijd mee te vullen.
Gedurende de vele lockdowns, leerde ik op Youtube en verschillende blogs Chineze theerituelen kennen. Gong Fu Cha bracht mij in die tijd niet alleen iets om de verveling te weren, maar stelde me ook in staat om daadwerkelijk in het hier en nu (of het toen en dan) te zijn. Ik had me tot die tijd nooit gerealiseerd dat thee als mindfulness überhaupt een ding was.
Omdat ik in isolatie mijn nieuwe relatie met thee op had gebouwd, ervaarde ik pas jaren later dat het theeritueel juist iets is om ook met anderen te doen. Ik trok na de laatste lockdowns tijdelijk in bij mijn ouders en zag hoe gong fu cha ons hielp om eens samen te zitten zonder verdere afleidingen. Het theeritueel leidde vaak tot diepere gesprekken, die we anders misschien niet zouden voeren.
In 2023 bezocht ik mijn eerste theefestival in Praag. Ik meldde me aan als vrijwilliger, omdat ik nog niemand kende, en ook omdat ik graag een handje help als dat kan. De gemoedelijkheid en passie die ik daar van alle kanten tegenkwam was niks minder dan inspirerend. Ik was gefascineerd door hoe thee zo veel mensen samen kon brengen. Zo was twee dagen alles wat ik nodig had om mijn eigen theebubbel verder uit te breiden en om onlosmaakbaar verbonden te raken aan de theegemeenschap.
Gedurende al die tijd leerde ik hier en daar meer over de lange geschiedenis van thee. De veranderende tradities, de innovaties, de mensen en gemeenschappen achter thee. Wat voor veel onderwerpen geldt, geldt ook voor thee: hoe meer je leert, hoe meer je leert wat je nog moet leren. Mijn theereis is dan ook nog lang niet af, en dat zal die ook nooit zijn! Dat maakt voor mij dat thee zo interessant blijft. Het is een onuitputtelijke bron van inspiratie die mijn nieuwschierigheid blijft voeden.
Voor mij verbind thee eigenlijk op 3 manieren:
- Thee verbindt me met mijzelf en het hier en nu.
- Thee verbindt me met andere mensen.
- Thee verbindt me met eeuwenoude tradities.
Maar vanuit mijn gesprekken met andere theemensen, weet ik dat die verbindingen die thee brengt enorm kunnen verschillen. Ik ben altijd nieuwschierig naar wat mensen uit thee halen of eigenlijk, wat thee hen brengt. Uit die nieuwschierigheid is het idee van de Theepotcast ontstaan.
